Η Πάρος της Έλενας Αρτζανίδου

Κυκλάδες, όμορφος τόπος. Κάθε νησί μια μυρωδιά, μια ιστορία.  Κάθε του γη περικυκλωμένη από το μπλε της θάλασσας και του ουρανού, αυτή η γη στην καρδιά του Αιγαίου σε καλεί και σε μαγεύει. Ποια να διαλέξω, ποια να ξεχωρίσω; 

Επειδή -και μόνο- είναι η βάση του καλοκαιριού θα τριγυρίσω στην Πάρο.  Την Πάρο των έντεκα καλοκαιριών. 

  • Πάρος με το  άσπρο, το διάφανο μάρμαρο, το ιστορικό. 
  • Πάρος με το λιμάνι της Παροικίας να δεσπόζει. Πόρτα εισόδου όσων  χιλιάδων Ελλήνων και ξένων επισκεπτών υποδέχεται. 
  • Πάρος με το αεροδρόμιο της στην Αλυκή, μια δεύτερη πύλη υποδοχής. 
  • Πάρος και με την άφιξη του ξένου στο λιμάνι, ευθύς μπροστά του δεσπόζει ο τεράστιος, ολόλαμπρος ναός της Παναγίας Εκατονταπυλιανής και τότε ο επισκέπτης ακόμη και με τη βαλίτσα στο χέρι παίρνει το  δρόμο για την χάρη της, για το κερί, την παράκληση, την προσευχή. Παραδίπλα, για την χαρά της ανάγνωσης το ιστορικό βιβλιοπωλείο «Αναγέννηση» ώρες με την πόρτα ορθάνοιχτη. 
  • Πάρος και στην καρδιά του νησιού οι Λεύκες, ο ορεινός, ιστορικός οικισμός δεσπόζει και ξεχωρίζει για τα γραφικά μονοπάτια, τα ολόλευκα σπίτια, τους φιλόξενους κατοίκους του, το Ανοιχτό Θέατρο με τις πάμπολλες παραστάσεις, πολιτιστικά δρώμενα. Λεύκες με τα μικρά καταστήματα του, τα καφενεία στην ιστορική πλατεία, τον Ιερό Ναό του Αγίου Πνεύματος, τον ιστορικό φούρνο του Στρατή, το εργαστήριο Arpina, τις ξεχωριστές κουζίνες του χωριού, να ξεχωρίζουν οι γεύσεις της Συντροφιάς, του Λευκιανού, του Κλαρίνου, και για ποτό στου Ράμνου. 
  • Πάρος με τα όμορφα χωριά να δεσπόζουν δίπλα στην ακρογιαλιά, την Αλυκή, τον Δρυό, το Πίσω το Λιβάδι, τη Νάουσα, αλλά και εκείνα όλα τα χωριά με το δικό τους ύφος και ιστορία, τα Μάρμαρα, τη Μάρπησα, το Άσπρο το χωριό, τον Πρόδρομος. Πρόδρομος και πάντα μεσημέρι ή βραδάκι στην ταβέρνα του Τσιτσάνη, αυτήν που με την πολυετή παρουσία της βάζει την σφραγίδα ποιότητας και παράδοσης. Πιο κει, στο γραφικό, μικρό χωριό το καλλιτεχνικό καφενείο με το δικό του ύφος και τις δικές του γεύσεις. 
  • Πάρος με τα λατομεία της και τα αμέτρητα μικρά εκκλησάκια της. 
  • Πάρος του χθες, της απλότητας σε αρμονία με το νησί. 
  • Πάρος του σήμερα, με κάποια μελανά σημεία, αυτά που το τελευταίο διάστημα ξεφύτρωσαν σε ακρογιαλιές, λοφίσκους. Συγκροτήματα άναρχα να αναπτύσσονται, από μονάδες μεγάλες και δε θα έπρεπε στο νησί, μιας και ο τόπος κοντεύει πλέον να βουλιάξει όλο το καλοκαίρι και τα αποθέματα νερού ενέργειας, αποβλήτων είναι στο κόκκινο… Άραγε  υπάρχει ο σεβασμός του ξένου σε αυτό; Ο ξένος οφείλει τριπλά να σεβαστεί. 
  • Πάρος,  ευλογημένος τόπος με τα δικά του προϊόντα, τις μουσικές του, τα πανηγύρια του, τις πολιτιστικές εκδηλώσεις του και κυρίως των ανθρώπων που ξεχωρίζουν και μάχονται για την ζωή αλλά και τη συνέχεια. 

Πάρος, βάλε μια σούμα και κάνε κεφάλι για να γελάσεις, να αγκαλιάσεις, και ίσως, μπορεί, σαν το μελτέμι πάρει, τότε να ερωτευτείς με την ζωή. 

Σε λίγες μέρες, στις 2 Απριλίου, είναι η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου κι έτσι από 1 μέχρι 10 Απρίλη θα βρίσκομαι σε σχολεία για φιλαναγνωστικά ανταμώματα με μαθητές ιδιωτικών και δημοσίων σχολείων από τον Πειραιά, στη Θεσσαλονίκη, στο Βόλο, τα Γιαννιτσά... Παρέα μου σε αυτό το ταξίδι τα βιβλία μου, "Η Φλο στον δρόμο" και το "Θα έδινα τα πάντα" των εκδόσεων Ψυχογιός. Συγχρόνως ετοιμάζω το πρόγραμμα παρουσιάσεων του νέου μου διηλικιακού βιβλίου που μόλις κυκλοφόρησε, "Παναγία του Βλαντίμιρ - Από το Νοβοροσίσκ στον Πόντο και ξυπόλυτοι στη Μακεδονία" των εκδόσεων Σύγχρονοι Ορίζοντες.
Διάβασε περισσότερα για την ΕΛΕΝΑ ΑΡΤΖΑΝΙΔΟΥ

Ανακάλυψε περισσότερα από ΜΕ ΜΙΑ ΒΑΛΙΤΣΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε τις τελευταίες αναρτήσεις στο email σας.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑