Το ταξίδι και τα υπαρξιακά μας

«Παρά την επίπλαστη κοινοτοπία του, το τελετουργικό ενός αεροπορικού ταξιδιού συνδέεται άρρηκτα, ακόμη και στις υλιστικές εποχές, με τα θεμελιώδη ζητήματα της ύπαρξης – έτσι όπως εμφανίζονται σε όλες τις θρησκείες του κόσμου»

Alain de Botton, «Μια εβδομάδα στο αεροδρόμιο», εκδ. Πατάκη, 2011

Το ταξίδι και η αγάπη

«Ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι τού Οδυσσέα.
Ευτυχισμένος αν στο ξεκίνημα, ένιωθε γερή την αρματωσιά μιας αγάπης, απλωμένη μέσα στο κορμί του, σαν τις φλέβες όπου βουίζει το αίμα.
Μιας αγάπης με ακατέλυτο ρυθμό, ακατανίκητης σαν τη μουσική και παντοτινής
γιατί γεννήθηκε όταν γεννηθήκαμε και σαν πεθαίνουμε, αν πεθαίνει, δεν το ξέρουμε ούτε εμείς ούτε άλλος κανείς»

Γιώργος ΣεφέρηςΤετράδιο Γυμνασμάτων Α΄ (1928-1937)

«Φεύγετε για ταξίδι;»

Σταθείτε! φώναξε ο φωτογράφος
όμως το πλοίο είχε πια τώρα ξεκινήσει
ένα μεγάλο άσπρο πλοίο γεμάτο άρρωστα πουλιά
κι ο πτηνοτρόφος σε μια ταράτσα με κιάλι τα κοιτούσε
να φεύγουνε μαζί με τα μεγάλα σύννεφα που φεύγανε κι αυτά

Συνέχεια ανάγνωσης ««Φεύγετε για ταξίδι;»»

Τα αεροδρόμια ως καταφύγια κομψότητας και λογικής

«Σ’ έναν κόσμο γεμάτο χάος και αταξία, ο επιβατικός σταθμός έμοιαζε ένα αξιοσημείωτο και αξιοπερίεργο καταφύγιο κομψότητας και λογικής»

Αλαίν ντε Μποττόν, «Μια εβδομάδα στο αεροδρόμιο», εκδ. Πατάκη (2011)

«Τα ταξίδια είναι οι ίδιοι οι ταξιδιώτες»

«Η ζωή είναι αυτό που εμείς την κάνουμε να είναι.
Τα ταξίδια είναι οι ίδιοι οι ταξιδιώτες.
Αυτό που βλέπουμε, δεν είναι αυτό που βλέπουμε, είναι αυτό που είμαστε»

Fernando Pessoa, «Tο Βιβλίο της ανησυχίας – Livro do desassossego», 1982

«Να τα βλέπεις όλα σα για τελευταία φορά»

«Να γυρίζεις τη γης, να βλέπεις – να βλέπεις- και να μην χορταίνεις- καινούργια χώματα και θάλασσες κι ανθρώπους και ιδέες, και να τα βλέπεις όλα για πρώτη φορά, να τα βλέπεις όλα σα για τελευταία φορά…»

Νίκος Καζαντζάκης, απόσπασμα από τον πρόλογο στο βιβλίο “Ταξιδεύοντας στην Ισπανία”

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑